Gratis verzending vanaf € 20 binnen Nederland

⇒ Naar specifiek zoeken

KANON POKAJANEN

PART, A.

CAPPELLA AMSTERDAM, DANIEL REUSS

CD   1 disc(s)   04-11-2016
Classical | Choral Music

In stock Levertijd : +/- 1 - 2 werkdagen (op=op)

€ 19.95 € 21.95
Extra info: CAPPELLA AMSTERDAM/DANIEL REUSS
Maatschappij: Play it again Sam
Label: HARMONIA MUNDI
Barcode: 3149020527429
Artikelcode: S31785
Suffix - prefix: 905274 HMC
Orkest: CAPPELLA AMSTERDAM

Pärt, Arvo
 Ode I
 Ode III
 Ode IV
 Ode VI
 Kontakion
 Ikos
 Ode VIII
 Ode IX
 Prayer after the canon

The 'Kanon Pokajanen' (Canon of Repentance), premiered in March 1998, is Arvo Pärt’s most monumental composition.

Its prolonged genesis, a meticulous process of assimilation of the text in Church Slavonic, and the austerity and subtlety of its style embody the same sincerity, the same spiritual and contemplative radiance as an icon painting.

He was commissioned by KölnMusic GmbH to write a work commemorating the 750th anniversary of the building of Cologne Cathedral. He finished it in 1997 and it premiered at Cologne Cathedral on March 17, 1998.

'Kanon Pokajanen' exhibits characteristics of Pärt's tinntinabular style and the piece remains almost exclusively in D minor, deviating only in particularly expressive passages and sometimes final cadences. Overall, the melodies and harmonies remain fairly static throughout.

Perhaps the greatest of the 'holy minimalists' [along with Henryk Górecki and Sir John Tavener] Arvo Pärt describes his encounter with the text and the history of setting this text to music thus: "Many years ago, when I first became involved in the tradition of the Russian Orthodox Church, I came across a text that made a profound impression on me although I cannot have understood it at the time. It was the Canon of Repentance.

Since then I have often returned these verses, slowly and arduously seeking to unfold their meaning. Two choral compositions (Nun eile ich...., 1990 and Memento, 1994) were the first attempts to approach the canon. I then decided to set it to music in its entirety-from beginning to end. This allowed me to stay with it, to devote myself to it; and, at the very least, its hold on me did not abate until I had finished the score. I had a similar experience while working on Passio.

It took over two years to compose the Kanon pokajanen, and the time "we spent together" was extremely enriching. That may explain why this music means so much to me"

Arvo Pärt schreef het indrukwekkende Kanon Pokajanen (Canon van Berouw) in 1997 ter ere van de 750ste jaardag van de kathedraal in Keulen en ging maart 1998 in première. Het is het meest monumentale werk van Arvo Pärt. Het duurde meer dan twee jaar om de Boetekanon te componeren, en hield hem in zijn greep totdat hij klaar was met de score. Het was een proces van assimilatie van de tekst vanuit de Russisch-Orthodoxe Kerk. De soberheid en de subtiliteit van zijn stijl belichamen dezelfde oprechtheid, dezelfde geestelijke en beschouwende uitstraling als icoon schilderen. Een dialoog met het Heilige waarin tijd stilstaat.

Zoals schrijver Uwe Schweikert reeds heeft opgemerkt, het is "muziek vol sobere, en pijnlijke schoonheid."
CD van de WEEK Radio 4

"Wat een magistrale uitvoering van Pärts Kanon Pokajanen is dit! Elk detail klopt, en de muziek klinkt in alle veelzijdigheid. Het is groots, intiem, lyrisch, spiritueel, dramatisch: het is eigenlijk alles tegelijk. Pärts Kanon Pokajanen is geen muzikale canon zoals Vader Jacob. De titel verwijst naar oude kerkteksten over boetedoening. Zo wordt boete doen nog leuk!
ZING MAGAZINE 72 *****

"‘Cappella Amsterdam heeft iets groots verricht.’ Met deze woorden sloeg het Leidsch Dagblad een paar jaar geleden de spijker op zijn kop. De uitvoering van Kanon Pokajanen, het werk dat Arvo Pärt in 1997 componeerde voor het zevenhonderdvijftigjarig bestaan van de Dom in Keulen, werd onder leiding van Daniel Reuss een feest van toewijding, meditatie en concentratie. Ook de cd-opname van deze Russisch-orthodoxe boeteteksten, waarin het menselijk tekort centraal staat, werd een mijlpaal in de historie van het koor. ‘Een betoverend prachtwerk’, kopte de Volkskrant. En dat is het. Pärt zette de diepgelovige vraag om vergiffenis in het Kerkslavisch en houdt ook verder de Russisch-orthodoxe traditie aan. Rachmaninovs beroemde Vespers komen nog het dichtste bij dit een klein uur durende verstilde gebed dat ook voor niet-gelovigen klinkt als balsem voor de ziel. Wie dit wonder van vocale meditatie nog niet heeft, kan het nu aanschaffen."
KLASSIEKE ZAKEN MAGAZIN4 4-2018