Sergei Prokofieff: Two Violin Sonatas/Five Melodies

"Monteiro is a master of the bow. He has a way of modulating his tone, especially in those bleak and “wind-in-the-graveyard passages, which hollows out the tonal character of his violin in a way that makes it sound gaunt. For this Prokofiev sonata, it strikes the fitting tone, weaving a mesmerizing mood that holds the listener rapt, as in a trance. Needless to say, he’s also a master of left-hand fingering technique, which enables him to navigate the double-stopping and virtuosic passages with ease. In equal measure, pianist João Paulo Santos contributes to the moodiness and edginess of the piece. Monteiro “speaks” with his bow, revealing relationships and connections within the music I can’t recall finding in it previously, and Santos’s seamless synchronization with Monteiro, not just in rhythm and timing, but in expression, shaping and shading of phrases, and mood setting and painting are emblematic of musicianship—mind, heart, and soul—on the highest level."
Fanfare, Jerry Dubins

"Beide musici excelleren in een heldere maar warm-expressieve toon waarmee deze werken raak worden getroffen. De nerveuze, percussieve en menigmaal zelfs sidderende energie die op. 80 zozeer kenmerkt, krijgt fraai reliëf, terwijl in het smachtende en dubbelzinnige Andante de gedachtestroom vrij mag rondspoken. In op. 94 blijken violist en pianist een al even goed georiënteerd en bedreven team door hun hechte samenspel en uitstekende gevoel voor timing en dynamische proportie. Dit is muziek die alleen maar wint aan glans door briljante kleurstelling en vaart – en dat is precies wat we hier te horen krijgen.De al even uitstekende vertolking van de Vijf Melodieën rondt het positieve beeld van deze beide Portugese musici in dit al vaak beproefde repertoire af. De opname is een schoolvoorbeeld van sonoriteit en transparantie, met de klankverhoudingen tussen viool en piano in fraai evenwicht. Hoe diep je kunt gaan in deze muziek? Er zijn twee fameuze voorgangers: Gidon Kremer en Martha Argerich (DG). Ditt duo fungeert ook in dit oeuvre als een ware toetssteen."
Opus Klassiek, Aart van der Wal 

***** "Monteiro and Santos play very suggestively, be it in the gloomy first sonata, in the more classical, lyrical and often playful second sonata or in the melodies that were so difficult to sing that the composer reworked them for the violin and piano duo. The recording underlines the partnership character of the interpretations in an exemplary manner."
Pizzicato, Remy Franck