J.S. Bach: the Cello Suites On Six Different Instruments

Ronan Kernoa (cello, cello piccolo, viola da gamba)

De term violoncello was bijzonder vaag in het begin van de 18e eeuw: het verwees naar een verscheidenheid aan snaarinstrumenten van verschillende grootte en vorm, meestal met vier of vijf snaren; sommige van deze instrumenten werden tussen de knieën gehouden, andere werden ondersteund door de arm. We weten dus niet helemaal zeker naar wat voor instrument ze verwees toen Bachs vrouw Anna Magdalena "Suites a Violoncello solo senza Basso" (Suites voor violoncello solo zonder bas) schreef op de titelpagina van haar manuscriptkopie. Er wordt gezegd dat Bach zelf uitzonderlijk goed viool en altviool speelde, en het is heel goed mogelijk dat hij de suites oorspronkelijk voor eigen gebruik componeerde en ze speelde op een violoncello piccolo die aan de arm werd gehouden met altvioolvingers. Het is echter ook mogelijk dat hij deze werken componeerde voor andere virtuozen die hij kende, waaronder Gregor Christoph Eylenstein, concertmeester van het Weimar hoforkest, en de Leipziger violist Carl Gotthelf Gerlach. Zij waren niet alleen uitstekende violisten, maar stonden ook bekend als meesters van de cello en viola d'amore. Deze overwegingen - en de observatie dat bepaalde suites bijzonder geschikt lijken te zijn voor bepaalde instrumenten - inspireerden Ronan Kernoa om de zes suites op zes verschillende instrumenten op te nemen.

Johann Sebastian Bach (1685-1750):
The Cello Suites (op zes verschillende instrumenten)

Christiane Hausmann:
 Cello Suite No. 1 in G Major, BWV 1007
 Cello Suite No. 2 in D Minor, BWV 1008
 Cello Suite No. 3 in C Major, BWV 1009
 Cello Suite No. 4 in E-Flat Major, BWV
 Cello Suite No. 5 in C Minor, BWV 1011
 Cello Suite No. 6 in D Major, BWV 1012

Recensies: